H EPSO (Υπηρεσία επιλογής προσωπικού της ΕΕ) προβαίνει σε αλλαγές στους διαγωνισμούς πρόσληψης, με στόχο «οι διαδικασίες να γίνουν ταχύτερες, αποτελεσματικότερες και απλούστερες«. Ο κύκλος του διαγωνισμού θα διαρκεί λίγους μήνες, τα τεστ θα απλοποιηθούν και οι λίστες επιτυχόντων θα παραμένουν ενεργές για μόνον ένα χρόνο πλέον, με στόχο να καλούνται σε συνέντευξη (για την πρόσληψη) οι περισσότεροι από τους επιτυχόντες. Και πάλι βέβαια, κάποιοι θα έχουν μπει στη διαδικασία του διαγωνισμού, θα έχουν επιτύχει αλλά δεν θα διορίζονται πιθανότατα.

Ήδη ανακοινώθηκε ο πρώτος διαγωνισμός που θα διενεργηθεί με το νέο σύστημα. Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων είναι 15 Απριλίου και ο διαγωνισμός αναμένεται για κάποια στιγμή μες το Μάιο. H πλήρης ανακοίνωση του συγκεκριμένου διαγωνισμού βρίσκεται εδώ, ενώ η αναγγελία του νέου συστήματος, όπως δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα των ερωπαϊκών κοινοτήτων εδώ.

Ο διαγωνισμός απευθύνεται σε όλες τις εθνικότητες της ΕΕ και αναμένεται να προσελκύσει πάρα πολλούς υποψηφίους, κυρίως νέους αποφοίτους πανεπιστημίων με μικρή εργασιακή εμπειρία.

«Εάν η Κύπρος είναι Ευρωπαϊκή χώρα, και η Τουρκία είναι Ευρωπαϊκή χώρα». Η δήλωση ανήκει στον Ισπανό υπουργό για θέματα Ευρώπης, Ντιέγο Λόπεθ Γκαρίδο, και τη δημοσιεύει η εβδομαδιαία αγγλόφωνη εφημερίδα European Voice, που ανήκει στον όμιλο του Economist. Λίγα 24ωρα πριν η Ισπανία αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Λόπεθ Γκαρίδο δείχνει να ξεκαθαρίζει πως η χώρα του είναι διατεθειμένη να κρατήσει ανοιχτή την πόρτα της Ευρώπης για την Τουρκία. Και να συνεχίσει την πολιτική προσέγγισης την οποία ακολούθησε η Σουηδική προεδρία που ολοκληρώνεται σε λίγες ημέρες.

Είναι βέβαια κάπως άκομψο, για υπουργό προεδρίας της ΕΕ και μάλιστα με ειδική αρμοδιότητα στα Ευρωπαϊκά θέματα, να αναρωτιέται έστω και ρητορικά για τον Ευρωπαϊκό ή μη χαρακτήρα κράτους  που είναι ήδη μέλος της Ένωσης. Θα περίμενε κανείς πως τέτοιου είδους ζητήματα περί Ευρωπαϊκής, γεωγραφικής ή άλλης, ταυτότητας έχουν επιλυθεί προ πολλού και πάντως από το 2004 που η Κύπρος προσχώρησε μαζί με άλλα 9 κράτη στην ΕΕ. Η συζήτηση για το τι είναι και τι δεν είναι Ευρώπη δεν ήταν ποτέ εύκολη, στις μέρες μας όμως συνηθίζεται να περιορίζεται σε κράτη και περιοχές που δεν ανήκουν σε κάποιο ευρωπαϊκό οργανισμό και δεν διαθέτουν έτσι κάποιο τεκμήριο Ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Δεδομένου ότι ο Λόπεθ Γκαρίδο γνωρίζει το θέμα τόσο από τη θητεία του στην πολιτική όσο και από την πλούσια προσωπική του ιστορία σε μη κυβερνητικές οργανώσεις και το πανεπιστήμιο, δε θα ήταν παρακινδυνευμένο να συμπεράνει κανείς πως η παραπάνω δήλωσή του αφορά άμεσα την Τουρκία και όχι την Κύπρο και απευθύνεται σε όσους (μεταξύ αυτών και πολλοί Έλληνες και Ελληνοκύπριοι) αμφισβητούν το ότι η Τουρκία έχει θέση στην Ευρώπη με την περιορισμένη έννοια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρόκειται άλλωστε για μια χώρα με εδάφη στην Ασία και την Ευρώπη, ιδρυτικό μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και μέλος του ΝΑΤΟ.

Η δήλωση του Γκαρίδο δεν πρέπει να εκπλήσσει για έναν ακόμα λόγο. Βρισκόμαστε σε μια χρονική συγκυρία όπου πολλά κράτη μέλη δείχνουν τουλάχιστον απρόθυμα να συζητήσουν περαιτέρω διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ παράλληλα η ίδια η Τουρκία εμφανίζεται να επανεξετάζει τη βιωσιμότητα αν όχι τη σκοπιμότητα της ευρωπαϊκής της πορείας. Επιπλέον Ελλάδα και Κύπρος έχουν καταστήσει σαφές εδώ και μερικά χρόνια ότι θεωρούν τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Τουρκίας ως βασικό παράγοντα για τον καθορισμό της δικής τους εξωτερικής πολιτικής (για να μπορούν Αθήνα και Λευκωσία να διαθέτουν κάποιο διαπραγματευτικό χαρτί και να ασκούν κάποια πίεση στην Άγκυρα). Αν θεωρήσουμε λοιπόν αυτά ως δεδομένα τότε η υπενθύμιση από την πλευρά της επικείμενης Ισπανικής προεδρίας του ευρωπαϊκού χαρακτήρα της Τουρκίας κάνει καλό σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

Θα μπορούσε βέβαια ο Γκαρίδο να το πει αλλιώς χωρίς να προκαλέσει την καχυποψία ορισμένων Ελλήνων και Κυπρίων. Μια πρόταση του τύπου «Εάν η Ισπανία είναι Ευρωπαϊκή  χώρα, τότε είναι και η Τουρκία» θα ήταν μάλλον περίεργη – αν και η ιστορία και η ταυτότητα της Ισπανίας υπήρξε και αυτή αντικείμενο διαφωνιών και έντονης αντιπαράθεσης μέχρι να φύγει από αυτόν τον μάταιο κόσμο ο αιμοσταγής δικτάτορας Φράνκο. Μια δήλωση όμως του τύπου «Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο είναι Ευρωπαϊκή χώρα, τότε είναι και η Τουρκία» θα ήταν εξίσου κατανοητή και μη παρεξηγήσιμη στο Λονδίνο, την Άγκυρα αλλά και το Παρίσι και το Βερολίνο.

Ο θεσμός της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής είναι μια διαδικασία που, ως γνωστόν, εφαρμόζεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Η ΑΤΑ έχει στόχο την αναπροσαρμογή των μισθών των εργαζομένων σε ετήσια βάση, σύμφωνα με τα τρέχοντα δεδομένα της οικονομίας, ώστε η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων να διατηρείται σχετικά σταθερή. Το ύψος της συνήθως καθορίζεται από τις συλλογικές συμβάσεις. Γνωστά όλα αυτά.

Η ΑΤΑ εφαρμόζεται και στους μισθούς των ευρωυπαλλήλων -αλλά εδώ δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση. Αντίθετα, υπάρχουν προβλέψεις στο καταστατικό που ρυθμίζει τα εργασιακά τους. Σύμφωνα με αυτές, το ποσοστό της ΑΤΑ επανακαθορίζεται κάθε χρόνο, ανάλογα με το μέσο όρο των «ΑΤΑ», όπως αυτές καθορίστηκαν σε 8 από τα κράτη μέλη*. Η μπανάλ διαδικασία προβλέπει πως η Επιτροπή κάνει το λογιστή (υπολογίζει το ποσοστό) με βάση τις προσβλέψεις του καταστατικού, και καταθέτει μια σχετική πρόταση στο Συμβούλιο. Παραδοσιακά, η έγκριση της πρότασης της Επιτροπής από το Συμβούλιο αποτελεί μια διαδικασία ρουτίνας.

Όχι όμως φέτος. Γιατί φέτος, δεδομένης της κρίσης και της οικονομικής αστάθειας, η ΑΤΑ των ευρωυπαλλήλων προέκυψε λιγάκι… τσιμπημένη, κι έτσι τα κράτη μέλη αποφάσισαν να μην εγκρίνουν την πρόταση της Επιτροπής. Αυτό, προφανώς, αντίκειται στην κείμενη νομοθεσία και λογικά θα έπρεπε να μην είναι αποδεκτό. Κατά συνέπεια, οι διαπραγματεύσεις και οι συνεννοήσεις στα παρασκήνια φουντώνουν, κυρίως επειδή υπάρχει υποχρέωση να ληφθεί η απόφαση μέχρι το τέλος του έτους.

Η είδηση όμως δεν είναι τόσο το γεγονός ότι το Συμβούλιο ενδέχεται να παραυπήσει, προκειμένου να «μην προκαλεί σε καιρό κρίσης» και «να μην ενισχύει υπερβολικά τους ήδη καλοπληρωμένους ευρωυπαλλήλους». Η είδηση είναι πως οι ευρωυπάλληλοι, που σε γενικές γραμμές δεν διακρίνονται από καμιά εντυπωσιακή συνδικαλιστική δράση, συζητάνε το ενδεχόμενο της…απεργίας! Το ενδεχόμενο είναι σχεδόν πρωτόγνωρο -έχουν υπάρξει μόνο δύο απεργίες στα χρονικά. Προς το παρόν πρόκειται για φημολογία, ενδέχεται όμως να υλοποιηθεί -αν το Συμβούλιο εμμείνει στην άρνησή του να εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής. 

*Μέχρι την διεύρυνση του 2004, ο μέσος όρος προέκυπτε από τις ΑΤΑ των 15 κρατών μελών. Μετά την διεύρυνση -και την αναδιάρθρωση των εργασιακών κανονισμών που διέπουν το καθεστώς των υπαλλήλων της ΕΕ που τη συνόδευσε- επελέγησαν 8 χώρες για τον υπολογισμό αυτού του μέσου όρου.

Αρχίζουν τη Δευτέρα οι εργασίες της Συνόδου των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική αλλαγή, στην Κοπεγχάγη, αλλά ο ορίζοντας μοιάζει θολός και η πιθανότητα για λήψη απόφασης μάλλον ισχνή. Η Συνδιάσκεψη αυτή έχει το φιλόδοξο στόχο να οδηγήσει σε μια νέα συμφωνία για τον έλεγχο και τη μείωση των εκπομπών CO2, μεταξύ των συμβαλόμενων χωρών -συμφωνία που πρόκειται να αντικαταστήσει το Προτόκολλο του Κιότο, μετά την εκπνοή του το 2012. Ενώ η ηγεσία των ΗΠΑ φαίνεται διστακτική ως προς την υιοθέτηση μιας πιο τολμηρής λύσης, οι αναπτυσσόμενες χώρες πετάνε το μπαλάκι στον πρώτο κόσμο, ζητώντας μεγαλύτερη οικονομική στήριξη, προκειμένου να λάβουν φιλικά προς το περιβάλλον μέτρα.

Από την άλλη, οι προτεινόμενες λύσεις αμφισβητούνται έντονα από την κοινωνία των πολιτών, τουλάχιστον εντός των χωρών της ΕΕ. Πριν από μερικές μέρες, ο Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Βιομηχάνων φιλοξενήθηκε από την την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για να συσκεφθεί περί τα περιβαλλοντικά και να προτείνει πιθανές λύσεις για το ήδη από τότε διαφαινόμενο αδιέξοδο της «μετά Κιότο» εποχής. Η υποδοχή που του επιφύλαξαν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις μάλλον δεν θα χαρακτηριζόταν θερμή, αφού συνοδεύτηκε από επέμβαση της αστυνομίας και ρίψη δκαρυγόνων (περισσότερα εδώ).

Για αύριο μάλιστα, προπαραμονή της έναρξης των εργασιών στην Κοπεγχάγη, έχει ανακοινωθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας από την βέλγικη  «Συμμαχία για το κλίμα«, στην πλατεία του Λουξεμβούργου, στις 2 το μεσημέρι.

Η αλήθεια είναι πως το προτεινόμενο «χρηματιστήριο ρύπων» (carbon market)  χαρακτηρίζεται λιγότερο ελπιδοφόρο για το περιβάλλον από όσο για τις βιομηχανίες. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ μάλλον διαφωνούν μεταξύ τους ως προς την γενικότερη στρατηγική αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής -αλλά κυρίως σχτικά με το κόστος των μέτρων προσαρμογής, και το ποιος θα το επωμιστεί.

Έξω, λοιπόν, δεν πάμε καλά, αλλά και μέσα έχουν αρχίσει δειλά δειλά οι γκρίνιες σχετικά με τον επερχόμενο Επίτροπο Περιβάλλοντος.

Αλλάζει η Ευρώπη, αλλάζουν οι Βρυξέλλες, αλλάζουν και οι «διάδρομοι». Νέος πρόεδρος και νέα «υπουργός Εξωτερικών» της Ευρωπαϊκής Ένωσης ψάχνουν να βρουν αρμοδιότητες και ρόλους, η ίδια η ΕΕ θέτει σε ισχύ τη συνθήκη της Λισαβόνας, ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο φτιάχνει τη νέα του Επιτροπή για να αναλάβει καθήκοντα με το νέο έτος, οι Βρυξέλλες αποκτούν άλλες τέσσερις γραμμές μετρό αλλάζοντας απλώς το όνομα των δύο γραμμών που είχαν και ξαναμοιράζοντας τους λίγους σταθμούς. Ανταποκρινόμενοι σε αυτες τις νέες και ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες οι «Διάδρομοι» κάνουν το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός. Με νέους συνεργάτες, χωμένους βαυθιά μέσα στα πράγματα, επανέρχονται τη ζωή και ξανασυναντουν τους φίλους τους. Καλώς σας βρήκαμε και πάλι και περιμένουμε τα σχόλια και τις ειδήσεις σας.

Η Ευρωπαϊκή υπηρεσία επιλογής προσωπικού δημοσίευσε σήμερα την προκήρυξη δύο διαγωνισμών για την πρόσληψη προσωπικού στα Ευρωπαϊκά όργανα. Ο ένας διαγωνισμός αφορά την πρόσληψη 5 βοηθών στον τομέα «εκτύπωση όφσετ» και ο άλλος την πρόσληψη 21 βοηθών στον τομέα «προετοιμασία δημοσιευμάτων για το τυπογραφείο». Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων λήγει στις 21 Απριλίου. Περισσότερες πληροφορίες για αυτούς τους δύο διαγωνισμούς καθώς επίσης και για όλους τους άλλους διαγωνισμούς που πρόκειται να προκηρυχθούν μέσα στο 2009 και αφορούν Έλληνες και Κύπριους πολίτες, υπάρχουν στη σελίδα «Εργασία«.

«Περιοδεία στις Βρυξέλλες» θα κάνει ο πρόεδρος του ΣΥΝ, Αλέξης Τσίπρας, στις 20 Μαρτίου, όπως μας ενημερώνει η σελίδα του κόμματος στο Facebook. Ανατρέχοντας στο ιστολόγιο του ΣΥΝ Βρυξελλών (πολύ προχωρημένο το κόμμα) διαβάζουμε ότι ο πλέον φωτογενής πρόεδρος θα μιλήσει σε εκδήλωση στην αίθουσα Felicien Cattier, στην Fondation Universitaire με θέμα «Επικαιρότητα και οι εναλλακτικές προτάσεις της Αριστεράς για τον απόδημο ελληνισμό».

Δεδομένου ότι στον «απόδημο ελληνισμό» περιλαμβάνονται και οι μετανάστες πολυτελείας Έλληνες υπάλληλοι των ευρωπαϊκών οργάνων (όσοι τουλάχιστον αποδέχονται τον κάπως μπανάλ γι αυτούς εθνικό προσδιορισμό) θα είναι ενδιαφέρον να δούμε πόσοι ευρωκράτες θα σπεύσουν στις 6 το απόγευμα της 20ης Μαρτίου στον αριθμό 11 της οδού Egmont, στο κέντρο των Βρυξελλών. Η εκδήλωση θα διαρκέσει μέχρι τις 9.30 8 (η διόρθωση από τους διοργανωτές) επομένως προλαβαίνουν και οι πλέον πολυάσχολοι. Ελπίζουμε ο ΣΥΝ Βρυξελλών να έχει κάνει τις απαραίτητες ενέργειες για τη διασφάλιση άνετου και ασφαλούς πάρκινγκ.