Ο θεσμός της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής είναι μια διαδικασία που, ως γνωστόν, εφαρμόζεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Η ΑΤΑ έχει στόχο την αναπροσαρμογή των μισθών των εργαζομένων σε ετήσια βάση, σύμφωνα με τα τρέχοντα δεδομένα της οικονομίας, ώστε η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων να διατηρείται σχετικά σταθερή. Το ύψος της συνήθως καθορίζεται από τις συλλογικές συμβάσεις. Γνωστά όλα αυτά.

Η ΑΤΑ εφαρμόζεται και στους μισθούς των ευρωυπαλλήλων -αλλά εδώ δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση. Αντίθετα, υπάρχουν προβλέψεις στο καταστατικό που ρυθμίζει τα εργασιακά τους. Σύμφωνα με αυτές, το ποσοστό της ΑΤΑ επανακαθορίζεται κάθε χρόνο, ανάλογα με το μέσο όρο των «ΑΤΑ», όπως αυτές καθορίστηκαν σε 8 από τα κράτη μέλη*. Η μπανάλ διαδικασία προβλέπει πως η Επιτροπή κάνει το λογιστή (υπολογίζει το ποσοστό) με βάση τις προσβλέψεις του καταστατικού, και καταθέτει μια σχετική πρόταση στο Συμβούλιο. Παραδοσιακά, η έγκριση της πρότασης της Επιτροπής από το Συμβούλιο αποτελεί μια διαδικασία ρουτίνας.

Όχι όμως φέτος. Γιατί φέτος, δεδομένης της κρίσης και της οικονομικής αστάθειας, η ΑΤΑ των ευρωυπαλλήλων προέκυψε λιγάκι… τσιμπημένη, κι έτσι τα κράτη μέλη αποφάσισαν να μην εγκρίνουν την πρόταση της Επιτροπής. Αυτό, προφανώς, αντίκειται στην κείμενη νομοθεσία και λογικά θα έπρεπε να μην είναι αποδεκτό. Κατά συνέπεια, οι διαπραγματεύσεις και οι συνεννοήσεις στα παρασκήνια φουντώνουν, κυρίως επειδή υπάρχει υποχρέωση να ληφθεί η απόφαση μέχρι το τέλος του έτους.

Η είδηση όμως δεν είναι τόσο το γεγονός ότι το Συμβούλιο ενδέχεται να παραυπήσει, προκειμένου να «μην προκαλεί σε καιρό κρίσης» και «να μην ενισχύει υπερβολικά τους ήδη καλοπληρωμένους ευρωυπαλλήλους». Η είδηση είναι πως οι ευρωυπάλληλοι, που σε γενικές γραμμές δεν διακρίνονται από καμιά εντυπωσιακή συνδικαλιστική δράση, συζητάνε το ενδεχόμενο της…απεργίας! Το ενδεχόμενο είναι σχεδόν πρωτόγνωρο -έχουν υπάρξει μόνο δύο απεργίες στα χρονικά. Προς το παρόν πρόκειται για φημολογία, ενδέχεται όμως να υλοποιηθεί -αν το Συμβούλιο εμμείνει στην άρνησή του να εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής. 

*Μέχρι την διεύρυνση του 2004, ο μέσος όρος προέκυπτε από τις ΑΤΑ των 15 κρατών μελών. Μετά την διεύρυνση -και την αναδιάρθρωση των εργασιακών κανονισμών που διέπουν το καθεστώς των υπαλλήλων της ΕΕ που τη συνόδευσε- επελέγησαν 8 χώρες για τον υπολογισμό αυτού του μέσου όρου.

Advertisements