Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εμφανίζεται να λειτουργεί ως όργανο-παιδική χαρά όπου τρεις λαλούν και δυο χορεύουν. Τώρα όμως, με την χρηματοπιστωτική κρίση να κορυφώνεται τα πράγματα είναι κάπως πιο σοβαρά από άλλες φορές που τα μισόλογα και οι αυτοσχεδιασμοί υποκαθιστούσαν τον συγκροτημένο πολιτικό σχεδιασμό. Το σκηνικό στην αίθουσα Τύπου της Επιτροπής, πριν από λίγη ώρα, ήταν εξαιρετικά διαφωτιστικό.

Η ερώτηση Ιρλανδού δημοσιογράφου ήταν για την Αμέλια Τόρες, την εκπρόσωπο Τύπου του Χοακίν Αλμούνια, του αρμόδιου Επιτρόπου για τις οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις: «Ο Επίτροπος φέρεται ότι είπε σήμερα το πρωί πως υπάρχει κάποιος μηχανισμός για τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν ορισμένα κράτη μέλη της ευρωζώνης αλλά πως είναι καλύτερα να κρατήσουμε μυστικό τον μηχανισμό αυτό. Υπάρχει ήδη κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο;» Εύλογο το ενδιαφέρον του Ιρλανδού καθώς η χώρα του, μέχρι πρότινος πρότυπο ανάπτυξης, αποδείχτηκε τίγρης με χάρτινα πόδια και είναι πλέον μαζί με την Ελλάδα δύο από τους αδύναμους κρίκους της ευρωζώνης.

Η Τόρες απάντησε ως εξής:

«Αυτό που είπε (δηλ. ο Αλμούνια) είναι βασικά ότι στην απίθανη περίπτωση -και επαναλαμβάνω στην απίθανη περίπτωση καθώς δεν υπάρχει καμιά απολύτως ένδειξη πως κάτι τέτοιο θα συμβεί- που κάποιο κράτος μέλος της ευρωζώνης αντιμετωπίσει προβλήματα χρηματοδότησης, κάποια λύση θα βρεθεί».

Όπως συμβαίνει συχνά με τις δηλώσεις των Επιτρόπων και των απίθανων εκπροσώπων τους, η απάντηση δημιούργησε τελικά πιο πολλά ερωτήματα. Κατ’ αρχάς ο Αλμούνια εμφανίζεται να δηλώνει αυτό το οποίο συνάδελφοί του αλλά και κράτη μέλη (Γερμανία) αρνούνται, δηλαδή πως υπάρχει μηχανσμός βοήθειας και για κράτη εντός της ευρωζώνης. Επ’ αυτού η Τόρες πρόσθεσε:

«Είναι κάτι που πρέπει να είναι προφανές σε όλους. Όπως είμαστε έτοιμοι και έχουμε και τα μέσα να βοηθήσουμε κράτη εκτός ευρωζώνης όπως κάναμε με την Ουγγαρία και τη Λετονία, στην απίθανη περίπτωση που αυτό θα ήταν αναγκαίο για κάποιο κράτος της ευρωζώνης, θα δείχναμε την ίδια αλληλεγγύη με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.»

Τι καταλαβαίνει κανείς από αυτό; Ότι όλα αυτά είναι κάπως απίθανα και θεωρητικά. Όμως η Επιτροπή θα μπορούσε βοηθήσει «κάποιο» κράτος αν (λέμε τώρα, αν) αυτό αντιμετωπίσει πρόβλημα. Και πώς θα το κάνει αυτό; Ξανά η Τόρες: 

«Δεν νομίζω ότι είναι εποικοδομητικό ή απαραίτητο να ασχοληθούμε τώρα με το πώς θα γίνει αυτό, από ποιον θα γίνει και για ποιον.»

Μάλιστα… Η απάντηση όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσε την αντίδραση των δημοσιογράφων. «Αν το σενάριο είναι όπως λέτε απίθανο, δεν είναι κάπως ανεύθυνο να το συζητά κανείς δημόσια;» αναρωτήθηκε ο Βόλφγκανγκ με τη βαρειά γερμανική προφορά του. «Τελικά έχει καταρτιστεί σχέδιο όπως είπε ο Αλμούνια ή θα καταρτιστεί όπως μας λέτε εσείς τώρα;» πρόσθεσε ο Ιρλανδός συνάδελφός του. Και λίγο πριν κάνει την ερώτησή του ο Νίκος Μπέλλος, ήρθε και η βόμβα:

Πριν ρωτήσει ο Νίκος θα ήθελα να προσθέσω τα ακόλουθα. Αυτό που έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία σε αυτό το στάδιο είναι όλα τα κράτη μέλη εντός και εκτός της ευρωζώνης να συνεισφέρουν στη μακροοικονομική σταθερότητα. Όλα τα κράτη έχουν υποχρέωση να γνωρίζουν τα όριά τους. Αυτό αφορά ιδιαίτερα τα κίνητρα που μπορούν να παρέχουν για να δημιουργήσουν συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης. Αυτό επίσης σημαίνει πως ορισμένα κράτη δεν έχουν τα ίδια περιθώρια ελιγμών με άλλα και πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικά λόγω της κρίσης. Το μήνυμα αυτό έχει γίνει κατανοητό από τα κράτη μέλη τα οποία δεν έχουν σχεδιάσει κάποια κίνητρα ή μέτρα για την ανάκαμψη απλώς και μόνο επειδή τα δημόσια οικονομικά τους δεν τους το επιτρέπουν. Και σε αυτά περιλαμβάνεται και η Ελλάδα.

Μ’ άλλα λόγια η εκπρόσωπος της Επιτροπής είπε χωρίς μάλιστα να τη ρωτήσει κανείς πως η Ελλάδα έχει μικρότερα περιθώρια ελιγμών για την αντιμετώπιση της κρίσης – κι ας λέει ό,τι θέλει ο Κωστάκης και ο καημενούλης ο υπουργός του που πηγαινοέρχονται στις Βρυξέλλες αναζητώντας κατανόηση και στοργή την ίδια ώρα που διαβεβαιώνουν το ποίμνιό τους ότι η χώρα είναι δήθεν ισχυρή χάρις στις άοκνες προσπάθειες της νέας διακυβέρνησης.

Τελικά η απορία παραμένει, υπάρχει κάποιο σχέδιο της Επιτροπής για παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα; Το υποπτευόμασταν ότι δε θα το μάθουμε από την ελληνική κυβέρνηση. Από ό,τι φαίνεται δε θα το μάθουμε ούτε από την Επιτροπή.

Η αίθουσα κατάμεστη. Από προχθές είχε ανακοινωθεί ότι ο πρόεδρος θα μιλούσε για όσα έγιναν στο Παρίσι και για όσα ελπίζει να γίνουν στις Βρυξέλλες. Μπήκε φουριόζος στην αίθουσα Τύπου της Επιτροπής, και άρχισε να μιλάει. Στην πορεία κάποιες φορές αγρίεψε, σχεδόν θύμωσε. Κοκκίνισε μάλιστα όταν τον αποκάλεσαν “νεοφιλελεύθερο”. Τόνισε ότι ο ίδιος ακόμα πιστεύει στην στρατηγική της Λισαβόνας, στην μεταρρυθμιστική Συνθήκη αλλά και στην κοινωνική πολιτική. Περιέγραψε τον εαυτό του ως πολιτικό διαφορετικής φύσεως: διακριτικό και συναινετικό και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως “ένα θεσμικό όργανο πολιτικό με το χάρισμα της ειδικής τεχνικής γνώσης”.

Και τι μας είπε τελικά ο πρόεδρος Μπαρόζο; Μας είπε ότι αισθάνεται περήφανος, ότι τον συνεχάρη ο ίδιος ο Σαρκοζί. Μας είπε ότι κουράστηκε, ότι ίδρωσε, ότι έκανε νυκτερινά. Μας είπε ότι οι “εξαιρετικές περιστάσεις θέλουν εξαιρετικές αποφάσεις”. Μας είπε ότι συντονισμός ίσον αξιοπιστία αλλά καλή είναι και η ευελιξία. Τόνισε πως ακόμα και οι ευρωσκεπτικιστές τα παίρνουν όλα πίσω και εμπιστεύονται τώρα την ΕΕ. Μέχρι κι αυτοί κατάλαβαν ότι το δίλημμα πλέον είναι ή ΕΕ ή χάος. Και κατέληξε ότι βλέπει φως στην άκρη του τούνελ χωρίς να διευκρινίσει ούτε πόσο μακρύ είναι αυτό το τούνελ, ούτε το πότε θα βγούμε από αυτό.

Ποια θα είναι η είδηση της ημέρας στις 5 Νοεμβρίου; Φυσικά τα αποτελέσματα από τις εκλογές για την ανάδειξη του νέου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η απάντηση είναι εύκολη και προβλέψιμη, καθώς η ημερομηνία των εκλογών στις ΗΠΑ, 4 Νοεμβρίου, είναι γνωστή εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ποιος ο λόγος λοιπόν να κάνει κανείς την ερώτηση;

Ο λόγος είναι ένας: Την 5η Νοεμβρίου, την ίδια μέρα που όλος ο κόσμος θα ενδιαφέρεται και θα μιλά για τον Μπαράκ Ομπάμα που από ό,τι φαίνεται θα έχει εκλεγεί πρώτος μαύρος πρόεδρος στις ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προγραμματίσει να ανακοινώσει (δηλαδή να θάψει) τις εκθέσεις προόδου των κρατών (δυτικά Βαλκάνια και Τουρκία) που χαρακτηρίζονται υποψήφια ή εν δυνάμει υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ κράτη. Μαζί με τις εκθέσεις αυτές η Επιτροπή θα δώσει στη δημοσιότητα και ένα έγγραφο για τη «στρατηγική» της διεύρυνσης. Το οποίο αναμένεται να πάει κι αυτό … «αδιάβαστο».

Με ποια λογική επιλέχθηκε η συγκεκριμένη μέρα; Εδώ προφανής απάντηση δεν υπάρχει. Μια υπόθεση είναι πως κάποιος έκανε λάθος στον αρχικό προγραμματισμό. Ανθρώπινα τα λάθη, ακόμα πιο καλό και ανθρώπινο είναι όμως να τα διορθώνει κανείς όσο πιο νωρίς γίνεται. Στην περίπτωση του «φθινοπωρινού πακέτου«, όπως ονομάζεται αυτή η δημοσίευση κάθε χρόνο των παραπάνω εγγράφων, το λάθος όχι μόνο δε διορθώθηκε αλλά επισημοποιήθηκε με την ανακοίνωση της ημερομηνίας την Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου.

Μένει λοιπόν ως βάσιμη υπόθεση η σκοπιμότητα. Κάποιος, ας πούμε ο αρμόδιος Επίτροπος για τη Διεύρυνση, Όλι Ρεν, ή ολόκληρη η Επιτροπή του προέδρου Μπαρόζο, θέλει να κρατήσει την ιστορία της μελλοντικής περαιτέρω διεύρυνσης της ΕΕ και ό,τι σχετίζεται με αυτή, μακριά από τη δημοσιότητα. Και ουσιαστικά τη θάβει κάτω από τη μανία για τον Ομπάμα προσπαθώντας να κλείσει χωρίς άλλα προβλήματα μια χρονιά δύσκολη για την ΕΕ και λόγω της θεσμικής κρίσης με την αναθεώρηση της Συνθήκης.

Στο ίδιο πλαίσιο, της σκοπιμότητας, μπορεί πάλι να υποθέσει κανείς ότι φέτος όλα αυτά τα έγγραφα και οι εκθέσεις προόδου θάβονται διότι δεν έχουν να πουν και τίποτα σοβαρό καθώς ελάχιστη υπήρξε η πρόοδος των κρατών των δυτικών Βαλκανίων και της Τουρκίας στο μακρύ δρόμο τους προς την ένταξη. Αυτό ακούγεται αρκετά πιθανό για την πΓΔΜ, την Αλβανία, το Μαυροβούνιο και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, και κάπως λιγότερο πιθανό για την Κροατία (κυρίως), τη Σερβία, το Κοσσυφοπέδιο και την Τουρκία. Όχι πως οι τελευταίες έκαναν τεράστια βήματα προόδου, είχαμε όμως κυρίως μέσα στο 2008 σημαντικές εξελίξεις που επηρέασαν με τον έναν ή άλλο τρόπο τις σχέσεις τους με την ΕΕ.

Ίσως τελικά, η Επιτροπή κατάλαβε πως όσο λιγότερο μιλά για τη μελλοντική νέα διεύρυνση, την είσοδο δηλαδή της Τουρκίας και των δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ, τόσο το καλύτερο. Σε μια Ένωση όπου η πλειοψηφία των πολιτών εμφανίζεται να μη βλέπει με καθόλου καλό μάτι όχι τόσο τη μελλοντική είσοδο νέων μελών όσο και την προηγούμενη ένταξη άλλων, και όπου η Επιτροπή αποφεύγει επιμελώς να κάνει ακόμα και σχετική σφυγμομέτρηση, ίσως είναι καλύτερα να περάσει κάπως διακριτικά το φετινό «φθινοπωρινό πακέτο». Και του χρόνου που δε θα έχει εκλογές στις ΗΠΑ; Καμμία ανησυχία, κάτι θα βρεθεί. Μπορεί να είναι κάτι σχετικό με τη Συνθήκη ή ακόμα και κάτι σχετικό με την ίδια την Επιτροπή που τέτοια εποχή του χρόνου θα προσπαθεί να ανανεώσει τη θητεία της. Οι μεγάλες αποφάσεις για τη διεύρυνση μπορούν να περιμένουν λίγο ακόμα.

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο συνεχάρη τον νέο πρωθυπουργό της Ιαπωνίας, Ταρό Ασό τονίζοντας ότι ανυπομονεί να συνεργαστεί μαζί του για την προώθηση των σχέσεων Ευρώπης-Ιαπωνίας. Η ανυπομονησία του ευγενικού Πορτογάλου πρέπει να ήταν πραγματκά μεγάλη. Το ιαπωνικό Κοινοβούλιο, ανακήρυξε σήμερα πρωθυπουργό τον Ταρό Ασό, κατά κάποιο τρόπο «επιβεβαιώνοντας» το μήνυμα του Μπαρόζο που στάλθηκε τρεις μέρες πριν, την … Κυριακή το πρωί!

Για την ακρίβεια, το μήνυμα στάλθηκε από την υπηρεσία Τύπου της Επιτροπής στα μέσα ενημέρωσης την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου στις 11.20 το πρωί ώρα Βρυξελλών. Και ήταν προφανώς λάθος – με δεδομένο ότι η Επιτροπή έχει μεν ένα σωρό αρμοδιότητες όχι όμως και να βγάζει πρωθυπουργό στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου. Τα λάθη είναι ανθρώπινα και ουδείς αμφισβητεί την ανθρώπινη φύση των κατά τα άλλα δαιμόνιων εκπροσώπων Τύπου της Επιτροπής.

Το να διορθώνεις γρήγορα τα λάθη, όμως, δείχνει πως εκτός από άνθρωπος είσαι και σωστός επαγγελματίας. Πόση ώρα χρειάστηκαν οι καλοπληρωμένοι εκπρόσωποι Τύπου να συμμαζέψουν το προφανές ατόπημα; Μόλις … οχτώμισι ώρες! Το διορθωτικό ηλεκτρονικό μήνυμα που έφτασε την Κυριακή στα γραφεία των μέσων ενημέρωσης και των ανταποκριτών τους στις Βρυξέλλες είχε ώρα αποστολής 8 παρά 5 το βράδυ. Ζητούσε συγγνώμη και πρόσθετε πως το κάπως πρόωρο συγχαρητήριο τηλεγράφημα στάλθηκε εξαιτίας «τεχνικού σφάλματος προγραμματισμού».

Ο γραφικός Πορτογάλος δεν φαίνεται να πτοείται πάντως από τέτοια μικρολαθάκια και ακούραστος συνεχίζει τον αγώνα του να διατηρηθεί στη δημοσιότητα, απευθυνόμενος ακόμα μια φορά σε ηγέτη που θα εκλεγεί στο … μέλλον. Σήμερα οι υπηρεσίες Τύπου έστειλαν στα δημοσιογραφικά γραφεία με την ένδειξη «να κρατηθεί μέχρι τις 8 και 30 το βράδυ», το κείμενο επιστολής που έγραψε ο Μπαρόζο «προς τον επόμενο πρόεδρο των ΗΠΑ» και την οποία θα διαβάσει σε ομιλία του αργότερα σήμερα στις ΗΠΑ.

Σεβόμενοι το «εμπάργκο» δεν αποκαλύπτουμε το περιεχόμενο της «βαρυσήμαντης» επιστολής. Διαβεβαιώνουμε όμως πως αυτή τη φορά οι υπηρεσίες της Επιτροπής έκαναν εξονυχιστικό έλεγχο πριν την στείλουν στους δημοσιογράφους. Όχι, ο αποδέκτης της επιστολής δεν κατονομάζεται. Αναφέρεται μόνο ως «επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ». Οι Αμερικανοί σε αντίθεση με τους Ιάπωνες μπορούν ακόμα να επιλέξουν.

Την Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι (ώρα Βρυξελλών) λήγει η προθεσμία υποβολής ηλεκτρονικών αιτήσεων για πρόσληψη νοσοκόμων (ανδρών και γυναικών) στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περισσότερες στοιχεία για τον διαγωνισμό καθώς και πληροφορίες για επικείμενους διαγωνισμούς για πρόσληψη στα όργανα της ΕΕ στη σελίδα μας με τίτλο «Εργασία» που ανανεώθηκε.

«Πρόεδρε, εάν θέλεις κάτι πες το απευθείας σε εμένα. Και εγώ θα κάνω το ίδιο”, ήταν το μήνυμα που έστειλε σήμερα το πρωί από τις Βρυξέλλες ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και συνομιλητή του στις διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού, Δημήτρη Χριστόφια. Κάλεσε δε τον Κύπριο πρόεδρο να αποφύγει την ανάμιξη των μέσων ενημέρωσης στις διαπραγματεύσεις.

Στην ομιλία του σε «πρωινό εργασίας» που διοργάνωσε το ανεξάρτητο «Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής», ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ υπογράμμισε ότι η ανταλλαγή απόψεων μέσω των μέσων ενημέρωσης είναι “αδύνατη και ανέφικτη”. Όπως μετέφερε στους «Διαδρόμους» ένας από αυτούς που συμμετείχαν στο πρωινό, ο Ταλάτ είπε αναφερόμενος στην ελληνοκυπριακή πλευρά ότι “οι Αριστεροί είναι γενικώς λαλίστατοι. Εμείς όχι”. Πρόσθεσε ακόμα ότι ο ίδιος αποφεύγει να παίρνει μαζί του εκπρόσωπο Τύπου για να αποφεύγει τα πολλά πολλά με τους δημοσιογράφους.

Αναφέρθηκε, για παράδειγμα, στην πρόσφατη επίσκεψη Χριστόφια στη Σουηδία συνοδεία του Ελληνοκύπριου εκπροσώπου Τύπου. “Εκεί η ελληνοκυπριακή πλευρά ανέπτυξε μια σειρά επιχειρημάτων, τα οποία αγγίζουν το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων. “Γιατί; Ποιος ο λόγος; Αυτό είναι λάθος προσέγγιση. Για τις επιθετικές ή μετριοπαθείς κόντρες ευθύνονται αποκλειστικά και μόνο τέτοιοι λάθος χειρισμοί”, είπε.

Κατά τ’ άλλα ο Ταλάτ επανέλαβε τις τουρκοκυπριακές θέσεις και τάχθηκε υπέρ ενός «λειτουργικού εταιρικού κράτους», στη βάση της πολιτικής ισότητας των δύο κοινοτήτων του νησιού ενώ υπογράμμισε ότι θα πρέπει να υπάρξουν εγγυήσεις ότι ορισμένες αρμοδιότητες θα μείνουν στα χέρια των ομόσπονδων κρατιδίων. Εάν υπάρχει «καλή θέληση και ευελιξία» ο Ταλάτ βλέπει λύση του προβλήματος είτε μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους είτε λίγο πριν από τη διεξαγωγή των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον Ιούνιο.

«Αγκάθι” χαρακτήρισε το καθεστώς των περιουσιών, αλλά διευκρίνισε ότι “δεν είναι κάτι που πρέπει να μας απασχολήσει τώρα”. Αυτό που σίγουρα τον απασχολεί είναι ότι δεν λειτουργούν, όπως θα ήθελε, ο κανονισμός της Πράσινης Γραμμής, δεν έχει ξεκινήσει το απευθείας εμπόριο της ΕΕ με τους Τουρκοκύπριους και καθυστερεί η οικονομική βοήθεια από τις Βρυξέλλες. Ο ίδιος αποδίδει την ευθύνη στους Ελληνοκύπριους. “Δεν είναι δυνατόν”, όπως είπε, “να μην υπάρχει ούτε μια διαφήμιση για τις τουρκοκυπριακές επιχειρήσεις στις εφημερίδες των Ελληνοκυπρίων, ενώ εμείς τους διαφημίζουμε κανονικά”.

Σύμφωνα με τον Ταλάτ η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν εμποδίζει άμεσα τη διακίνηση των αγαθών αλλά εξακολουθεί να θέτει εμπόδια. Επιπλέον αναφέρθηκε στο ζήτημα της παράνομης διακίνησης μεταναστών και μίλησε για “απροθυμία” των Ελληνοκυπρίων να συνεργαστούν με τους Τουρκοκύπριους. “Εμείς το 2007 καταφέραμε να ταυτοποιήσουμε και να απελάσουμε 5.000 παράνομους μετανάστες”, είπε. Χαρακτήρισε, παράλογο το επιχείρημα των Ελληνοκυπρίων ότι δεν ευθύνονται για τη φύλαξη της Πράσινης Γραμμής: “Εάν, όπως λένε, μπορούν και προστατεύουν τις ακτές και τα παράλια τους είναι δυνατό να μην μπορούν να κάνουν το ίδιο με την Πράσινη Γραμμή;”

Έδειξε πάντως πως τουλάχιστον σε ένα σημείο τα έχει βρει με τους Ελληνοκύπριους συνομιλητές του κι αυτό είναι στην ανάγκη να κλείσουν οι βρετανικές βάσεις που καταλαμβάνουν τεράστιες εκτάσεις στην Κύπρο και να επιστρέψουν τα εδάφη αυτά στους Κυπρίους. Αν αυτές οι διαπραγματεύσεις προχωρήσουν, το Λονδίνο θα πρέπει μάλλον να αρχίσει να ανησυχεί.

Ο νέος δουλεύει πάντα περισσότερο από τον παλιό. Αυτό το στερεότυπο επιβεβαιώνεται από το χάσμα στο εργασιακό καθεστώς μεταξύ “παλαιάς” και “νέας” Ευρώπης το οποίο παραμένει αγεφύρωτο. Αυτό λέει η έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Εργασιακών Σχέσεων (EIRO) για το 2007, η οποία  διαπιστώνει ότι η εργασία διαρκεί περισσότερο στα 12 κράτη που μπήκαν στο “κλαμπ” των Βρυξελλών μετά το 2004.

Τα πρωτεία στο σύνολο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέχουν οι Βούλγαροι και οι Ρουμάνοι, ενώ στην τρίτη θέση με μικρή διαφορά βρίσκονται οι Βρετανοί. 

Ο μέσος όρος συμφωνημένης με συλλογικές συμβάσεις εβδομαδιαίας εργασίας στην ΕΕ για το 2007 ήταν 38,6 ώρες. Ωστόσο, οι “15” έχουν μειώσει τον μέσο όρο εργασίας στις 37,9 ώρες την εβδομάδα. Δουλεύουν δύο ώρες λιγότερο σε σχέση με τους εταίρους τους στη “νέα” Ευρώπη, οι οποίοι συμπληρώνουν 39,8 ώρες εργασίας την εβδομάδα. Οι Βούλγαροι και οι Ρουμάνοι, ως οι πιο δουλευταράδες όλων, κλείνουν 41,4 ώρες την εβδομάδα.  Η έκθεση αναφέρει, επίσης, ότι η ετήσια άδεια μετ’ αποδοχών για τον μέσο Ευρωπαίο εργαζόμενο ήταν 25,2 ημέρες σε όλη την ΕΕ το 2007. 

Οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και οι Δανοί είναι αυτοί που δουλεύουν λιγότερο. Ειδικότερα, οι Γάλλοι περνούν μόλις 37,7 ώρες στη δουλειά. Σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους έχουν κάθε εβδομάδα ένα ολόκληρο απόγευμα ρεπό όλο δικό τους για να το αφιερώσουν στον εαυτό τους. 

Η Γαλλία κατέχει το ρεκόρ μείωσης των ωρών εργασίας. Τα τελευταία χρόνια έχει μειώσει την εβδομαδιαία εργασία κατά τέσσερις ώρες. Στο ίδιο διάστημα το Λουξεμβούργο μείωσε το ωράριο κατά μία ώρα, η Βρετανία 1,1 ώρες, η Πορτογαλία 1,2 ώρες και η Σουηδία κατά 2,5 ώρες. 

Η τάση αυτή φαίνεται να ενοχλεί ιδιαίτερα τις Βρυξέλλες, οι οποίες ζητούν αντίθετα άμεσες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και αύξηση του ωραρίου για να μπορέσουν οι ευρωπαϊκές οικονομίες να αντεπεξέλθουν στις πιέσεις της παγκοσμιοποίησης αλλά και στο δημογραφικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η γηραιά ήπειρος. 

Στην ΕΕ των “15”, το 2007, οι δημόσιοι υπάλληλοι της Ελλάδας, της Αυστρίας και του Λουξεμβούργου ήταν αυτοί που δούλεψαν περισσότερο. Λιγότερο στο γραφείο τους έμειναν οι Ιταλοί.